Jesen u Banjaluci ima poseban miris, a među prvim asocijacijama na ovo godišnje doba mnogima je upravo pečeni kesten. Dok se ulicama ponovo širi njegov prepoznatljivi miris, malo ko zna da je kesten mnogo više od omiljene jesenje poslastice – on je i jedan od simbola grada na Vrbasu.
Banjaluka je poznata po svojim zelenim alejama, u kojima posebno mjesto zauzimaju stabla kestena. Drvoredi koji su decenijama krasili gradske ulice postali su dio identiteta grada, a njihove krošnje obilježile su odrastanje brojnih generacija Banjalučana.
Zanimljivo je da je stilizovani list kestena 2010. godine proglašen zvaničnim suvenirom Banjaluke. Tada je istaknuto da upravo kesten, koji dominira banjalučkim alejama, predstavlja jednu od prepoznatljivih karakteristika grada.
Priča o banjalučkim alejama seže u drugu polovinu 19. vijeka, u vrijeme austrougarske uprave. Prema istorijskim zapisima, značajnu ulogu u njihovom nastanku imao je general Alfred fon Jelson, pod čijim su nadzorom od 1882. do 1885. godine uz glavne gradske ulice zasađeni brojni drvoredi.
Danas su te aleje mnogo više od zelenila. One su dio uspomena, svakodnevnih šetnji, prvih ljubavi i susreta, ali i prepoznatljive slike Banjaluke koju stanovnici nose sa sobom gdje god da odu.
A kada stigne oktobar, kesten dobija još jednu ulogu. Pečeni plodovi postaju omiljeni zalogaj hladnijih dana, dok njihov miris mnoge podsjeća na djetinjstvo i jesenje šetnje gradom.
Zato kesten u Banjaluci nije samo drvo niti samo sezonska poslastica. On je dio istorije, zelenila i identiteta grada na Vrbasu – simbol koji se prepoznaje i u krošnjama njegovih aleja i u mirisu jeseni.
