Vila “Lovćenka”, planirana rezidencija predsjednika nekadašnje SFRJ, Josipa Broza Tita, smještena je unutar kruga Opšte bolnice u Meljinama.
U posljednje vreme, društvenim mrežama šire se fotografije koje prikazuju kako danas izgleda.Ova luksuzna vila sa četiri apartmana je završena početkom 1980-ih (s idejom da služi kao rezidencija za oporavak njegovog zdravlja), istovremeno kada i vila “Galeb” u Igalu, koja je služila kao druga Titova rezidencija.
Iako Tito nikada nije boravio u “Lovćenki”, u njoj su održavane sjednice Vrhovnog saveta odbrane SFRJ, a kasnije SRJ.”Vila i dalje državna tajna”
Postoji mnogo zanimljivosti o ovoj vili, a jednu prenosi portal Tamo daleko. Naime, svojevremeno je grupa turista iz Srbije zatražila da ih vodič odvede do Titove vile u Meljinama, na šta je on odgovorio:
“U Meljinama ne postoji nikakva Titova vila, postoji samo jedna u Igalu, ali ona je zatvorena”.
Konobarica koja je nekada radila u vili tvrdila je:
“Titova vila postoji, ali je i dalje državna tajna. Titova plaža ne postoji, jer je na njoj napravljen kafić. Vila je ovde u sklopu Bolnice Meljine, nalazi se iza vaših leđa ispod palmi”.
Bivša kuvarica u “Lovćenki” otkrila je jednu zanimljivost:
“Služila je za odmor saveznog političkog i vojnog vrha Jugoslavije, kao i republičkog političkog vrha Crne Gore”.
Uprkos predviđenom rušenju zbog “nestabilnosti i klizanja terena”, vila i dalje stoji skrivena od javnosti u dvorištu bolnice u Meljinama.
Raskošne “tačke moći”
Inače, Titove rezidencije rasprostranjene su širom bivše Jugoslavije – od Briona i Kupara, preko Karađorđeva i Bledskog jezera, do Igala, Meljina i skrivenih uvala na Jadranu.
Građene su kao diskretne, ali raskošne “tačke moći” – sa privatnim plažama, bioskopskim salama, lovištima, bazenima, posebnim pristaništima za jahte i heliodromima, daleko od očiju javnosti, a blizu ključnim tačkama politike i bezbednosti.
U tim vilama održavali su se prijemi i sastanci jugoslovenskog partijskog i vojnog vrha, ali i tihi susreti sa svjetskim državnicima i dogovori rijetko bilježeni u zapisnicima.Paradoks Titovih vila
Luksuz se ogledao u skupom namještaju, umjetničkim djelima, kristalu i porcelanu, ali i u posebno obučenom osoblju te vrhunskoj logistici koja je pratila svako putovanje.
Paradoks Titovih vila jeste u tome što u neke od njih predsednik SFRJ gotovo nikada nije kročio – završene su kasno, građene “za svaki slučaj” ili povremeno korišćene od strane drugih funkcionera.
Nakon raspada Jugoslavije, dio tih objekata pretvoren je u hotele, deo je dat u zakup investitorima, dok su mnogi ostali “zarobljeni” između tranzicije, privatizacija i zaborava, pretvoreni u nijeme spomenike završnog izdanja jugoslovenskog sna o moći, luksuzu i posebnosti, prenosi Telegraf.
