Švedska akademija dodijelila je 26. oktobra 1961. godine Nobelovu nagradu za književnost srpskom piscu Ivi Andriću.
Bilo je to visoko priznanje piscu koji je romanima “Na Drini ćuprija”, “Travnička hronika” i “Prokleta avlija” prikazao svijetu do tada manje poznate ljude i sudbine sa balkanskog područja.
Nobelov komitet obrazložio je nagradu “epskom snagom kojom je Andrić oblikovao teme i prikazao sudbine ljudi tokom istorije svoje zemlje”.
Na raskošnoj stokholmskoj sceni, ispred diplomatskih predstavnika švedske vlade, Andriću je 10. decembra 1961. godine uručena Nobelova nagrada za književnost.
Andrić se besjedom “O priči i pričanju” zahvalio za priznanje.
Sekretar Švedske akademije Anders Esterling, u ime Nobelovog komiteta, predstavio je dobitnika nagrade za književnost riječima:
“Andrić nosi u sebi mnogo nježnosti za ljude, ali ne uzmiče pred strahotama niti pred nasiljem, koje u njegovim očima potvrđuje stvarnost zla. On je pisac koji je majstor jednog sasvim ličnog, originalnog kruga motiva. Andrić otvara jednu dosad nepoznatu stranicu svjetske hronike i obraća nam se iz dubine napaćene narodne duše Južnih Slovena”.
Nagradu od milion dolara dobijenu osvajanjem Nobelove nagrade Andrić je poklonio za razvoj bibliotekarstva u BiH.
Ivo Andrić je prvi i, za sada, jedini dobitnik Nobelove nagrade na ovim prostorima.
