Siječe se Badnjak, unosi u kuću, a uveče, uz trpezu, okuplja porodica. Badnji dan nosi posebnu radost, koja se oslikava u molitvama, ali i u brojnim običajima srpske nacije. Prema drevnoj tradiciji, uoči Badnjeg dana se bdi, ne spava se – pa otud i naziv u srpskom jeziku: badnji, nastalo od bdjeti, što znači dan nespavanja, odnosno bdijenja. U rano jutro, domaćini kuće sijeku badnjak. Badnjak se cjeliva, maže medom i postavlja na ognjište. Kada je badnjak na ognjištu, prema njemu se moralo ponašati kao prema živom biću – kitili su ga zelenim granama, ljubili, prelivali vinom i posipali žitom.
Običaj nalaganja badnjaka na vatru veoma je star. Djeca “džaraju” vatru – raspaljuju je grančicama, izazivajući pregršt varnica i iskri. Pri tome govore: “Koliko iskrica, toliko parica, pilića, košnica…”, nabrajajući svu stoku i živinu čije blagostanje priželjkuju.
Negdje se uz badnjak u kuću unosi i pečenica. Posna trpeza za Badnje veče – pasulj, riba i česnica. Po završetku obreda domaćin okadi cijeli dom i trpezu, zapali sveću, izgovori molitvu, čestita praznik i Badnje veče ukućanima i tek onda sedaju za trpezu.
Na Badnje veče jede se isključivo posna hrana. Na trpezi se nalaze jela poput sveže ili sušene ribe, pasulja prebranca, kiselog kupusa, turšije i posnih pita. Obavezno se služi žito, med, orasi i vino, dok glavni obrok sadrži namirnice koje simbolizuju prosperitet i zajedništvo. Neizostavan dio trpeze je česnica, koja se lomi tokom večere.
Tokom dana, domaćica u sito stavlja sve vrste žitarica, suve šljive, orahe i jabuke, koje se postavljaju u vrhu stola za večeru. Ponegdje se sito stavlja pod sto, a ponegde pored ognjišta. Tim žitom posipaju se badnjak, slama i polažajnik, kao simbol plodnosti i blagostanja. Tokom noći pažljivo se pratilo kada će badnjak pregorjeti. Nekada su svi ukućani ostali budni dok badnjak u potpunosti ne pregori, dok je kasnije samo jedan muškarac ostajao da bdi. Prema običaju, svako ko se tokom godine sa nekim posvađao, na Badnji dan treba da se pomiri sa tom osobom.
Badnjak je, po pravilu, mlado cerovo ili hrastovo drvo i kao simbol predstavlja drvo koje su pastiri donijeli, a pravedni Јosif založio u hladnoj pećini kada se Isus rodio. On takođe nagovještava drvo Krsta Hristovog. Druga simbolika Badnjaka ogleda se u tome što njegovim paljenjem pred rođenje Hristovo vjernici potvrđuju odricanje od staroslovenskog paganskog boga Badnje, čiji je kip bio deljan od drveta. Smisao Badnjaka je i u tome što se ukućani oko njega zagrevaju ljubavlju, iskrenošću i slogom. Svjetlost badnjaka razgone mrak neznanja i praznovjerja, a ukućani se obasipaju radošću, milošću, zdravljem i obiljem.
Običaji i vjerovanja
Narodni običaji vezani za Badnji dan stari su vijekovima. Јedan od običaja je da se uz badnjak u kuću unosi žito, kako bi naredna godina bila plodna.
Na Badnje veče se ne spava, već se bdi, čekajući trenutak rođenja Hristovog.
Prema vjerovanjima, na Badnji dan ništa se ne smije iznositi iz kuće.
U pravoslavnim hramovima na Badnji dan služi se liturgija i večernja služba uz paljenje badnjaka.
